Magnesíum

Magnesíum er ásamt t.d. kalki og fosfór nauðsynlegt fyrir heilbrigð og sterk bein. Það er hvati til myndunar ýmissa ensíma í líkamanum, sérstaklega þeirra sem stjórna orkumyndun. Það er náttúrulega vöðvaslakandi, einnig nauðsynlegt fyrir starfsemi tauga. Skortur á magnesíum hefur áhrif á taugaboð og vöðvasamdrátt.

Kalk og magnesíum vinna náið saman í líkamanum og á milli þeirra þarf að vera jafnvægi. Algengara er að við fáum nægilegt kalk en of lítið magnesíum úr fæðu frekar en öfugt en þetta fer þó eftir mataræði hvers og eins.

Rannsóknir benda til hærri tíðni hjarta- og æðasjúkdóma hjá þeim sem hafa lítið af magnesíum í blóði. Sem dæmi má nefna háan blóðþrýsting en þeir sem borða magnesíum ríka fæðu eru ólíklegri til að þróa með sér háþrýsting en aðrir. Einnig hafa rannsóknir sýnt að inntaka magnesíum bætiefnis á meðgöngu geti minnkað líkur á háþrýstingi á meðgöngu.

Magnesíum er að finna í tofu, grænmeti, fræjum, hnetum, heilkorni, þara, sojabaunum, hýðishrísgrjónum og grænu laufguðu blaðgrænmeti. Einnig í fersku kryddi svo sem papriku, steinselju og piparmyntu.

Þvagræsilyf, getnaðarvarnarlyf og áfengi eru gagnvirk magnesíumi.

Með inntöku magnesíums má oft koma í veg fyrir eða vinna bug á nokkrum algengum kvillum.

  • Sinadrættir
  • Fótapirringur
  • Hægðatregða
  • Svefntruflanir

Einkenni magnesíumskorts geta m.a. lýst sér í minna mótstöðuafli gegn sjúkdómum, háþrýstingi, nýrnasteinum, fyrirtíðarspennu, þreytu og beinþynningu. Þá geta skotið upp kollinum vandamál tengd taugum og vöðvum, einnig lystarleysi, hraður hjartsláttur, flogaköst og krampar.

Ráðlagðir dagsskammtar eru:

  • ungbörn 0-6 mánaða: 50 mg
  • ungbörn 6-12 mánaða: 80 mg
  • börn 1-3 ára: 85 mg
  • börn 4-6 ára: 120 mg
  • börn 7-10 ára: 200 mg
  • karlar 11-14 ára: 280 mg
  • karlar 15 ára og eldri: 350 mg
  • konur 11 ára og eldri: 280 mg
  • þungaðar konur: 280 mg
  • konur með barn á brjósti: 280 mg

Upplýsingar þessar eru samansafn fróðleiks um náttúrulegar lækningar. Þeim er ekki ætlað að koma í stað tilmæla eða ráðgjafar fagfólks í heilbrigðisþjónustunni. Sjúklingar á lyfjum, einkum séu þeir haldnir alvarlegum sjúkdómum ættu að ráðfæra sig við lækni áður en þeir hefja neyslu bætiefna.